Amikan (injeksion) Reviewed by Momizat on . Amikan (injeksion) Përbërja: Flakon i injëktueshëm në rruge muskulare nga 500 e 1000 mg Cdo flakon përmban: Princip aktiv: Flakon nga 500 mg Amikacina sulfat 66 Amikan (injeksion) Përbërja: Flakon i injëktueshëm në rruge muskulare nga 500 e 1000 mg Cdo flakon përmban: Princip aktiv: Flakon nga 500 mg Amikacina sulfat 66 Rating: 0
You Are Here: Home » A » Amikan (injeksion)

Amikan (injeksion)

Amikan (injeksion)

amikan

Përbërja:
Flakon i injëktueshëm në rruge muskulare nga 500 e 1000 mg
Cdo flakon përmban:
Princip aktiv:
Flakon nga 500 mg
Amikacina sulfat 667.5mg e barasvlefshme me amikacina 500mg
Flakon nga 1000 mg
Amikacina sulfat 1335 mg e barasvlefshme me amikacine 1000 mg

Shtesat: Sode citrati, sode metabilsulfit ujë.

Forma farmaceutike dhe pëmbajtja:  Solucion injëktabel për përdorim muskular

  • Amikan 500 një flakon 2ml 500mg
  • Amikan 1000një flakon 4ml 1000mg

Kategoria farmakoterapeutike:  Antibakterik aminoglukozid

Indikimet terapeutike:
Amikan është i indikuar në trajtimin në një kohë të shkurtër të infeksioneve të renda shkaktuara nga mikrobet grame –negative përfshi këtu disa lloje pseudomonias, E.Coli, Proteus +,- providenca, gruppi Klebseles dhe Acinetobakter.

Ky antibiotik tregon efikasitet në :

  • Terapinë ndaj bakteremise,të septicemise,dhe sepsit të neonateve.
  • Terapinë e infeksioneve të rënda të rrugeve respiratore të kockave,të artikulacioneve, të SNQ,(përfshi meningitin),të infeksioneve intraabdominale (përfshi peritonitin),të djegieve dhe të infeksioneve postoperatore(përfshi ato te kirurgjise vaskulare).
  • Terapine e infeksioneve të rënda ,të komplikuar dhe të rishfaqur të rrugeve urinare,të shkaktuar nga gram negative.
  • Terapinë e infeksioneve nga stafilokoku.
  • Terapinë e gjendjeve septike te neonatëve ,kur testi i sensibilitetit tregon që aminoglukozidet e tjere nuk mund të përdoren.
  • Amikan është në gjendje të luftojnë infeksionet nga gram-negative resistente ndaj gentamicines dhe ndaj tobramicines vecanërisht nga Proteus retgeri, Providencia stuarti, Serratia marcescens dhe Pseudomonas aeruginosa.

Kundërindikimet: Hipersensibilitet ndaj amikacines ose aminoglukozideve të tjerë.

Masat në përdorim:

Amikacina është nefrotoksike e fuqishme, ototoksike dhe neurotoksike.prandaj duhet të evitohet shoqërimi me preparate të tjerë të këtij lloji, sipas dhe asaj që është thënë në paragrafin e kujdes.

Në pacientët me insuficence renale,kur parashikohet trajtim më i zgjatur se 5 dite është e nevojshme të bëhet një audiograme përpara se të fillojë trajtimi dhe gjatë trajtimit.

Atëhere kur të vihen re tinit aurikulare, rënie të dëgjimit ose dëmtim të perceptimit të tingullit duhet të ndërpritet menjëhere.

Meqënësë ky antibiotik përqëndrohet në nivel të lartë në sistemin eskretor renal,pacienti që kurohet duhet të jetë i hidratuar mirë, me qëllim që të ulë në minimum irritimin kimik në tubat renal.

Duhet gjithashtu që të kontrollohet funksioni renal, përpara fillimit të terapisë,dhe gjatë bërjes së saj. Sa të vërehen shenja të irritimit renal(cilindra, eritrocite, leukocitene sediment , albuminuri) duhet që të rritet hidratimi.

Se shfaqen shenja të ndyshimit, nga të cilat reduktimi i klarences se kreatines, te peshes specifike te urines, rritjes se azotit ureik e të kreatines serike, oliguri, duhet të ulet doza, sipas asaj që është thënë në paragrafin përdorimi. Trajtimi duhet të ndërpritet n.q.s. vërehet rritje e azotemise ose reduktim progresiv i jashteqitjes urinare.

Precizojme se kur pacienti ështëi hidratuar mire dhefunksioni renal normal, rreziku i reaksionit nefrotoksik me amikan është i reduktuar, n.q.s. mbahen dozat ne normat e keshilluara.

Meqënëse amikacina me doza të larta ka shkaktuar në kafshet ekspermentale një aktivitet muskulare paralizues,duhet të mbahet parasysh mundësia e një blloku neuro-muskulore kur amikani është i soministruar njëkohesisht bashke me anestëziante ose bllokues neuromuskulare.

N.q.s. vërehet blloknervor kriperat e kalciumit janë në gjendje që të neutralizojnë fenomenin.

Eshtë e mundeshme ,alergjia e kryqëzuar me aminoglukozide të tjerë.

E mundshme, ashtu si dhe antibiotiket e tjerë, që terapia me amikacinë të cojë në shfaqjen e superinfeksionit ndaj germeve resistente, në rast të tillë kërkohet që të zëvendësohet me terapi më të përshtatshme.

Në rast kur amikacina është e indikuar që të përdoret së bashku me antibiotikë të tjerë është e nevojshme që të evitohet përzierja e të tillë barnave si në shiringë ashtu edhe në flakone për injëktim.

Siguresa e plotë gjatë përdorimit të amikacinës në shtatëzani akoma nuk është e demostruar, për këtë. NE GRATE SHTATZENA DHE NE FEMIJERI TE HERESHME PREPARATI PERDORET VETEM NE RASTET E NEVOJES SE DOMOSDOSHME DHE NEN KONTROLLIN E DREJTEPERDREJTE TE MJEKUT.

-Nuk dihet se amikani vjen i eskretuar në qumështin e nënës. N.q.s. po si rregull i përgjithshem,mos lejoni dhënien e gjiut n.q.s. nëna është në terapi me amikan i cili mund të kaloje në qumësht.

NDERVEPRIMI:
Duhet të evitohet,dhënia njëkohesisht ose më pas ,i antibiotikeve të tjerë për përdorim lokal ose të përgjithshëm që njihen për veti neuro e nefrotoksike, vecanerisht: kanamicina, gentamicina, tobramicina, neomicina, streptomicina, cefalororidina, viomicina, polimiksina b, kolistina, vankomicina.

Amikacina nuk duhet të merret së bashku me diuretik të fuqishem (p.sh.acid etakrinik, furosemid ,manitol). Faktikisht disa diuretik janë për vete ototoksik, dhe tjeter gjë që duhet të thuhet është se bërja e diuretikëve i.v. rrit toksicitetin e aminoglukozideve, duke modifikuar vlerat e tyre në serum dhe në tesute.

VEREJTJE SPECIALE:
Është e këshillueshme që të bëhet një antibiograme përpara fillimit të terapise. Amikacina gjithsesi mund të përdoret si terapi fillestare, kur në një infeksion dyshohet se shkaktari është gram negativ dhe ndërkohë nuk janë në dispozicion të dhënat e antibiogrames.

Gjithsesi vendimi për të vazhduar terapine me këtë antibiotik duhet të bazohet në rezultatet e provës së sensibilitetit, në rëndesën e infeksionit, në përgjigjen e pacientit e duke mbajtur prezent faktin e vërejtjeve të thëna më siper.

Pacientet e trajtuar me aminoglukozidike duhut të kontrollohen me rigorozitet, për shkak të ototoksicitetit të lartë dhe nefrotoksicitetit të tyre.

Toksiciteti qofte ky i degës akustike ashtu edhe vestibulare, mund të shfaqen në pacientët e trajtuar me doza të larta e për një periudhë më të gjatë sesa ato të këshilluara nga mjeku. Rreziku për Ototoksicitet është më i larte në pacientet me dëmtim renal.

Në përgjithësi shurdhimi fillon ndaj valëve me frekuencë të lartë, për këtë arsye mund të përcaktohet vetëm me testin audiometrik. Mund të shfaqen vertigjini (marrje mendesh), që flasin për dëmtim vestibulare. Nuk është i njohur dëmi ototoksik i amikacines në fëmijë.

Ototoksiciteti i amiacines mund te jete dhe i pakthyeshem.

Derisa te kemi me shume te dhena,ky antibiotik duhet te perdoret ne pediatri vetem atehere kur provat e ndjeshmerise ndaj antibiotikeve te tjere aminoglikozidike tregojne se ata nuk mund te perdoren dhe atehere kur femija mund te kontrollohet rreptesisht rreth shkaktarit te Ototoksicitetit në atë nivel.

Nefrotoksiciteti-aminoglukozidiket janë nefrotoksik të lartë.

Për këtë në pacientët me IR të ditur ose të dyshuar,dhe në pacientet me funksion fillestare renal normal,por që ky funksion është alteruar gjatë mjekimit ,duhet të kontrollohen rregullisht funksioni renal dhe ai i pales së VIII-te të nervave cranial.

Ndryshimi i funksionit renal është i karakterizuar nga reduktimi iCC (klirences së kreatinines), nga prezenca e celulave ose cilindrave ne sediment ,oliguria, proteinuria, reduktimit të peshës specifike të urines, rritja e mbajtjes së azotit.

Prania e ndryshimit të funksionit renal,vestibulare ose akustik detyron ndërprerjen e terapise.

Brenda mundësive kërkohet të matet niveli serik i amikacines, dhe të evitohet që të mbahen për një kohë të gjatë vlera më të larta së 35 gama/ml. Edhe urina duhet të matet, sipas parametrave të përmendur më sipër.

Preparati përmban metabisolfat natriumi, substancë e cila në persona të caktuar mund të shkaktojë reaksion alergjik, sidomos në astmatikët, dhe atake astmatike të rënda.

Preparati mund të përdoret pa probleme te pacientët e prekur nga Celiakia.

MBAJENI LARG MUNDESISE SE PERDORIMIT NGA FEMIJET.

DOZA,MENYRA DHE KOHA E MARRJES.

Administrimi intramuskular:

  • Të rritur dhe femijë:15 mg/kg/në ditë të ndara në 2-3 marrje.
  • Neonat e premature:doza fillestare prej 10mg/kg/në ditë,e vazhduar nga 7,5 mg/kg cdo 12 orë.

Kohëzgjatja e mjekimit është zakonisht 7-10 ditë. Nuk duhet të kalohet doza totale prej 15 gr.

Dozat e këshilluara, në infeksionet jo të rënda nga mikrooganizma sensibël, i përgjigjen terapise brenda 24-48 oresh. Në pacientet me insuficence renale, doza ditore duhet të reduktohet ose të rritet intervali mes dy marrjeve, që të evitohet mundesia e akumulimit të barit. Një metode efikase për të llogaritur dozat e marrjes së preparatit, në pacientet me insuficence renale, të dyshuar ose të konfirmuar, është ajo e shumëzimit x 9 të vlerës së koncentrimit serik të kreatinines: rezultati që merret përfaqeson intervalin e orëve nga njëra marrje në tjetren.

MBIDOZA
Në rast mbidoze ose të reaksioni toksik,hemodialize ose te dializes peritoneale kërkohet të eleminohet sa më shpejt antibiotiku nga gjaku.

EFEKTET E PADESHIRUARA: 

Sic rezulton nga paragrafet e mesipërme, efektet e padëshiruara që shfaqen gjate terapise së zgjatur me amikacine janë: toksiciteti i pales se VIII te nervale kranial (mbi te gjitha ototoksiciteti) dhe nefrotoksiciteti (albuminuria , prezenca e rruazave të kuqe e të bardha e të cilindrave në sediment, azotemia e lartë dhe oliguria)

Rrallë janë verejtur rash kutaneal, temperature jatrogjene, parestezi, tremor, të përziera e të vjella, eozinofili e anemi, hipotension.

Pacienti duhet ti referoje mjekut ose farmacistit cdo efekt te padeshiruar.

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Leave a Comment

© 2013. Te gjitha te drejtat e rezervuara.

Scroll to top